امشب به قصه دل من گوش مي کني

فردا مرا چو فصه فراموش مي کني

اين دُر هميشه در صدف روزگار نيست

مي گويمت ولي تو کجا گوش مي کني

دستم نمي رسد که در آغوش گيرمت

اي ماه با که دست در آغوش مي کني

در ساغر تو چيست که با جرعه نخست

هشيار و مست را همه مدهوش مي کني

مي جوش مي زند به دل خم بيا ببين

يادي اگر ز خون سياووش مي کني

گر گوش مي کني سخني خوش بگويمت

بهتر ز گوهري که تو در گوش مي کني

جام جهان ز خون دل عاشقان پر است

حرمت نگاه دار اگر نوش مي کني

سايه چو شمع شعله در افکنده اي به جمع

زين داستان که با لب خاموش مي کني